Ondanks dat we inmiddels alweer in het grijze en regenachtige weer zitten, hebben we ook een tijdje mogen genieten van echt winters weer. Met (een beetje) sneeuw, en best wel wat ijs. Zelf zoveel dat we er zelfs nog even op hebben kunnen staan. Niet te uitbundig maar voetje voor voetje. En vooral zonder schaatsen.
Dat winterse weer ging regelmatig gepaard met mooie zonsondergangen, wat mij dan wel weer errug blij maakte! Nog veel blijer dan dat laagje ijs dat er lag. (ik heb niet zoveel met ijs, alleen als ik het kan eten). Dus wij reden, bepakt met camera's en telefoon, wel zonder kaartje in de camera, naar het dichtstbijzijnde plekje waar je een mooie zonsondergang kon zien.
En we troffen dit aan! Een grote rode oranje bal, die langzaamaan steeds verder naar beneden zakt, want dat is wat een zon 's avonds doet. Ik was meteen heel erg enthousiast, maar het bleek toch iets minder kleurig af te lopen dan ik had verwacht, maar zeker niet minder mooi.
Mooi, maar niet zo spectaculair als ik had verwacht toen ik die grote rode bol zag.
En natuurlijk moest er ook nog even een selfie gemaakt worden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten